13 - كلماتى چون : توانايم ، شمايند ، نابينايم ، دانايم را به صورت تواناام ، شمااند ، نابيناام ، داناام ، اغنياام ، مىنويسد . 14 - در كتابت پاره‌اى از واژه‌ها شيوه‌اى خاص دارد ، از آنهاست : جفها « جفاها » ، گناگون « گوناگون » ، كيمسال « كى امسال » ، كندك « كى اندك » ، خوازن « خازن » ، خوانه « خانه » ، كتاه « كوتاه » . 2 - نسخهء كتابخانهء جمعيت نشر فرهنگ رشت . نسخه‌اى است به خط نسخ خواناى نسبتا خوش در 12 * 23 سانتىمتر . عنوان فصلها باشنگرف نوشته شده است . هر صفحه به‌طور متوسط 23 سطر است . در حاشيهء اين نسخه ، ليلى و مجنون نظامى را نوشته‌اند . آنجا كه متن تفسير سورهء يوسف به پايان مىرسد ، رسالتى كه در « شرح ام داود » است نوشته شده است . از تاريخ كتابت نسخه ، در پايان‌بخش تفسير چنين ياد شده : « قدتم قصة يوسف فى يوم الجمعة ثالث عشر ربيع الثانى سنهء سبع و اربعين و ثمانمائة حامدا كاتبه لله سبحانه حمده تقدس و تعالى نفسه مصليا على رسوله و مسلما تسليما . » اين نسخه نيز نسختى پاكيزه و مضبوط است . كاتب ، استنساخ آن را جز در چند مورد ، با دقتى خاص به پايان آورده است . از موارد اشتباه ، يك دو تصحيف است كه در استنساخ روى داده : « و اصل عقل در لغت بستن بود . . . » ( ص 23 ) « و اصل عقل و رفعت پسين بود . » ( ص 15 نسخهء رشت ) ، « عاصى به پراگندگى و زلت اقرار دهد . » ( ص 196 ) « عاصى تبراكندكى اقرار دهد . » ( ص 118 نسخهء رشت ) . در كتابت اين نسخه نيز اختصاصاتى است كه از آن جمله است : 1 - ب و ج و ك به جاى پ و چ و گ مىنويسد . 2 - دال و ذال را عموما رعايت مىكند . 3 - كه موصول و ربط را در بيشتر جاىها به صورت امروزى « كه » و در پاره‌اى موارد به شكل « كى » مىنويسد . 4 - ضمير متصل دوم شخص جمع « يد » را در پاره‌اى موارد به صورت « يت » مىنويسد : كرديت ، فرموديت . 5 - چنان كه ، آنچه و چندانكه را به صورت چنانك ، آنچ و چندانك مىنويسد « 1 » . * * * در كتاب « ادبيات فارسى » از استورى ، در بخش « علوم قرآنى » نيز يادى از اين كتاب رفته است :

--> ( 1 ) - براى توضيحات بيشتر ، مجلهء يغما ، سال اول ، شمارهء 7 ، ص 319 ديده شود .